19 Kasım 2013 Salı

oyuncuk

mesela ben yalnızca gülümsediğimde, dikkatini çekerim, dişlerimi göstermeden, burnumdan hafifçe nefes vererek, sanki en sonunda rahatlamışım ve huzura kavuşmuşum da biraz yorgunmuşum gibi gülümsediğimde, aslında sana bakarken rahatladığımı, ilk defa birine bakarken bir ayna değil de önümde uzanan bir yol görüyormuşçasına rahatladığımı belli eden bir şekilde, sanki senin ötene bakıyormuş gibi büyümüş göz bebekleri eşliğinde gülümsediğimde, istiyorum ki sen de sanki senden önce var olmuşum, senden sonra var olacakmışım, aslında benim senin hayatında bir zamanım yokmuş ve aslında hep oradaymışım gibi geri bak bana.

böyle bir oyunun altından kalkabilir miyiz sence?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder